ارزوهای  بر باد رفته

 در خاورمیانه کمتر ملتی می توان پیدا نمود که به اندازه  ما ایرانی ها  برای رسیدن به ازادی ؛ برابری و عدالت اجتماعی تلاش نموده است . انقلاب مشروطه شاید بتوان بعنوان بزرگترین تحول اجتماعی در منطقه نامید ؛ حرکت پیشرو مردم ایران در بر پایی عدالت خانه و مجلس در یک قرن پیش ؛ سرمشقی گردید برای کشورهای منطقه .

سالها پیش با یک استاد رشته تاریخ در هند گفتگوی داشتم  ؛ ایشان  از انقلاب مشروطه و جنبش ملی شدن  نفت  در ایران بعنوان محرک و سرمشقی  نام بردند  در مبارزه مردم هند برای ازدی  و استقلا ل از سلطه  انگلیس ؛ بخصوص مبارزه دکتر محمد مصدق و مردم ایران در بیرون اوردن صنعت نفت ایران از چنگ انگلیسها  .

برگردیم به اوائل سال ۱۳۵۷ در بندر عباس  : صبح  وقتی وارد کلاس شدم یکی از بچه ها گفت نگاه  بکن و اشاره کرد به عکس شاه و فرح  که بالای تخته سیاه به دیوار نصب بودند ؛ سرم را  برگرداندم  و جملاتی که با ماژیک بر روی قاب نوشته بودند با صدای بلند خواندم ( زنده باد افکار صمد بهرنگی )  و این جمله  چندین بار با صدای بلند تکرار کردم  ؛ نمی دانم چرا خوشحال شدم از خواندن این جملات ؛ شاید بخاطر ماهی سیاه کوچلوی  : ساعت ۳ بعد از ظهر مدیر هنرستان به همراه یک مرد غریبه وارد کلاس شد و بدون اینکه مرد غریبه معرفی کند از همه خواست که دفترهایمان به ایشان تحویل دهیم ؛ انها یکی یکی دفترها نگاه می کردند و دستختها با نوشته روی قاب مقایسه می کردند و از صاحب دفتر می خواستند که به معرفی کاملی از خانواده خود بپردازد  اگر دانشجو و یا ادم تحصیل کرده  یا خارج  رفته در بین خانواده بودند  ؛از طرف می خواستند در کلاس بماند در غیر این صورت اجازه داشت به خانه برود  ؛ نوبت به من که رسید  گفت شغل خانواده ؟ گفتم جاشو - ماهیگیر  - جاشو - ماهیگیر - جاشو- ماهیگیر . . . .  گفت بسه  ؛  گفتم   اقا هنوز  عمو ها  پسر عمو ها  نگفته ام  ؛ مرد غریبه گفت چند نفر دیگر مگر باقی مانده اند؟ گفتم  نصف سورو فامیل ما هستند  فکر کنم چند صد نفری باقی مانده اند ؛ نگاهی  عاقل اندر سفیه به من کرد و گفت دفترت بردار برو خونه   برو  برو  برو .

بیچاره  ساواکی  نمی دانست که تا چند وقت دیگر نه از قاب عکس اثری باقی خواهد ماند نه از صاحب عکس  و بیچاره تر ما که فکر می کردیم از شر این قابها با عکسهای عبوس راحت می شویم  و نمی دانستیم که میلوینها قاب با عکسهای عبوستری برای مان سفارش داده اند که قرار است در هر کوی برزنی اویزان گردند .

بهمن ۱۳۵۷ ملتی به پا خواست تا به اروزی تاریخی اش جامه عمل بپوشد  ؛ ازادی ؛ برابری ؛ عدالت  و. . . .  همان اروزهای که در مشروطه ناتمام مانده بود ولی باز همان عناصر که در مقابل مشروطه  - مشروعه قرار دادند  در اینجا وارد شده  و شریعت در مقابل تمام خواستهای مردم قرار دادند و این شده که امروز می بینیم .

بعد از ۲۸ سال شعارها ی مردم   هنوز تعغیری نکرده ـ زندانی سیاسی ازاد باید گردد . مرگ بر استبداد . زنده باد ازادی . عدالت اجتماعی - برابری زن و مرد  و. . . . . . .   اما شعار صلح باید به شعارهای  امروز ما افزوده گردد؛   زیرا اگر جنگی در گیرد اینبار مردم  هرمزگان اولین قربانیان ان خواهند بود !

   شاید هنوز  هم جوانان ۱۷ ساله  امروزی در جای مشغول نوشتن شعار    ان روز ما  بر قاب عکسی باشند 

                 زنده باد افکار صمد بهرنگی                                                                  

                                 زنان در انقلاب  ۱۳۵۷

                                                         برخورد با زنان  بعد از انقلاب  توسط حزب الله