شیخ شنگر هوای خنجرن هومندو سکونش مرمرن
بازدیدکنندگان : 81116


آرشیو
موضوع بندی

خودتان سایت بسازید Close
تبلیغات در بلاگ اسکای
جمعه 30 فروردین ماه سال 1387
گویش های هرمزگانی

 

                                                       Minabi Dialect 

                             گویش مینابی

* زیبای یک باغچه به تنوع رنگهاو   گلهای ان می   باشد   ، زیبای وغنای یک جامعه هم  به تنوع فرهنگهای مختلف در ان جامعه می باشد . استان هرمزگان از لحاظ گوناگونی فرهنگی یکی از استانهای غنی کشور به شمار می رود    ، فرهنگ (پوششی ،  غذای ،  موسیقی) و تنوع گویشی  موجود  در استان هرمزگان مجموعه هستند که به این استان بار وغنای فرهنگی خاصی می دهند. *

    متاسفانه طی چند دهه اخیر بعلت گسترش وسائل ارتباط جمعی(که اکثرا فارسی زبان ومبلغ فرهنک حکومت مرکزی هستند) و مهاجرت گسترده به استان وگسترش جمعیت غیربومی واز طرفی محدودیتها و نبود فضا و اهرمهای لازم برای تبلیغ و اشاعه فرهنگ بومی ،باعث گشته که حتی خود مردم بومی هم به فرهنگ  مرکز گرایش پیدا کنند و والدین با بچه هایشان ازکودکی به زبان فارسی ( ان هم لحجه تهرانی ) گپ بزنند  ، متاسفانه این گرایش در بین طبقات بالا وتحصیل کرده ( دیپلم به بالا) به شدت وحدت بیشتری به چشم می خورد ،  در بین نیمی از طبقه متوسط و اکثریت طبقه زحمتکش ( کارمند ،کارگر ، جاشو وماهیگیر)  گرایش گریز از فرهنگ بومی کمتر به چشم می خورد .در چنین شرایطی  هر حرکت هنری و فرهنگی  که بتواند معرف فرهنگ این دیار باشد  ،قابل تقدیر و تشویق می باشد .

 

                     

                           

بررسی و توصیف زبان شناختی  ، گویش مینابی  : نوشته  حسن محبی بهمنی 

اولین کتابی است که یکی از گویشهای  رایج در استان هرمزگان به روش درست ،از لحاظ علم  زبان شناسی  بررسی می کند . بررسی گویش مینابی  کتاب کاملی است که در ان  از روش زبانشناسی علمی برای بیان این گویش استفاده شده است .

در بخش اول کتاب  مختصری به وضعیت اجتماعی و تاریخ گذشته میناب  ، تاریخ هرمز قدیم  ( هرمز ساحلی )، و منطقه  میناب ( مغستان )   می پردازد  و در ادامه به ضرورت بررسی گویش مینابی  اشاره می کند .

در بخش دوم  به  بررسی اواشناختی و واج شناختی   گویش مینابی  می پردازد که یک بحث کاملا  اختصاصی از لحاظ زبان شناسی  است  . هم خوان ها  ، واکه ها  ، ساختارهای  هجای  ، و ....... قسمتهای از این بخش کتاب تشکیل می دهند .

در بخش سوم   گروه اسمی، ضمایر ، صفتها  ،  انواع قید ها  و  افعال   در گویش مینابی ، هر کدام   جداگانه  توضیح داده شده اند .

در بخش  چهارم   ساختمان جمله  ، کاربرد انواع واژگان در جمله ،  گروه اسمی ، گروه حروف اضافه ، جمله های شرطی  و .... بیان شده اند  و برای هرکدام مثالی زده است.   

در بخش پنجم   حدود  هزار واژ مینابی   با معدل فارسی انها  ذکر شده است  در این بخش  همچنین  دو داستان کوتاه  و دو شعر  به گویش مینابی  و ترجمه فارسی نوشته شده است ، ضرب المثل  و اصطلاحات  ،پایان بخش این بخش می باشد . در اخرکتاب منابع فارسی و خارجی  نیز ذکر شده است .

 

گویش مینابی، در شرق با زبان بلوچی (مکرانی ) همسایه است و در شمال با  گویش بشکردی و در غرب گویش بندرعباسی  . در غرب استان هرمزگان  گویشهای مختلفی وحود دارند ( لنگه ای ، بستکی ،جناحی و...) که همگی متاثر از گویش لارستانی می باشند .

حسن محبی بهمنی با این کتاب  اولین گام در جهت بررسی علمی  و اصولی  گویشهای  رایج در استان برداشت و نشان داد که توانای گسترش این تحقیقات به مناطق دیگر دارد ، گویش لارکی (کمزاری )  منبع بکری است برای بررسی و می تواند  کلیدی باشد  برای شناختن گویشها و  ریشه بخشی از واژگان مورد استفاده در هرمزگان ، همانطور که اقای محبی در مصاحبه با اقای ذاکری ( سالنامه  صبح ساحل )قول داده امیدوارم بزودی شاهد نوشته ایشان در باره گویش لارکی باشیم .

برخی از  واژگان هرمزگانی  به همراه  لنج ها بار سفر بسته  اقیانوسها پشت سر نهاده وحتی خط استوا عبور نموده و در نیم قاره  جنوبی افریقا ،ماندگار شده اند ، دادا   = خواهر  ـ  کاکا =برادر    و ...... کماکان در شرق افریقا  بکار برده می شوند .برخی واژگان هرمزگانی ریشه تاریخی در ارتباط فرهنگی  با هند باستان دارند  مثل جوتی= کفش- بپو=پدر بزرگ  . بعضی واژگان هرمزگانی ریشه در زبانهای پرتغالی،اسپانیای و انگلیسی دارند و یادگار حضور دولتهای استعماری در منطقه می باشند  مثل  کمیس =پیراهن که از کلمه شمیس پرتغالی ، فرانسوی گرفته شده ااست یا    بندیره = پرچم که یک کلمه اسپانیای است  ویا مکینه = موتور لنج از زبان ایتالیای گرفته شده است .   با بررسی گویشهای هرمزگانی و واژگان مورد استفاده در این گویشها  میتوانیم  گوشه های از تاریخ  پنهان منطقه نیز بازنویسی نمایم.  با ارزوی موفقیت برای اقای محبی بهمنی گرامی و تمامی کسانی که در بررسی و معرفی فرهنگ این دیار تلاش می نمایند. 

 کتاب گویش مینابی  را می توان از کتابفروشیهای  معتبر  ویااز طریق ادرس زیر تهیه نمود .                                  

                             

 برای اشنای بیشتر با حسن محبی و نظرات ایشان پیرامون  گویشهای هرمزگانی  ، می توان به مصاحبه   محمد ذاکری  با حسن  محبی زبانشناس هرمزگانی  که در سالنامه  ۱۳۸۶ ضمیمه روزنامه صبح ساحل ( دوشنبه ۲۷ اسفند ۱۳۸۶) چاپ شده است  مراجعه نمود.( ایا باد همه ی ما را نخواهد برد ؟ ) تیتر مصاحبه می باشد.

 

 *برای شنیدن شعر چیچیکا  به گویش مینابی، بندرعباسی(فکر می کنم این شعرنزدیک   دو گویش  بندرعباسی و مینابی باشد) اینجا کلیک کنید


یکشنبه 11 فروردین ماه سال 1387
موسیقی هرمزگان -     ۹

 

              

                       موسیقی  زار و نوبان  ( ۲ )

                                

Hormozgan Music - Zar & Nuban - 2

   دهل ها به صدا در می ایند  تا بیمار با رقص خود جان را از تسخیر بادها رها سازد . 

       بابا سعید رو به بیمار می کند  و دوباره  هویت  راکب جویا می شود ، اما صدای از عبدل گندینو در نمی اید  ، ؛ از جان بیمار چه می خواهید ؟  مال کجا هستی ؟ رهگذری ؟  سواحلی هستی یا عرب  یا عجم یا هندی ؟   بیمار در حالی که دهنش کف کرده بود هیچ حرکتی نمی کرد  چشمانش باز بود ولی حتی یکبار پلکهایش به هم نزد .  با با سعید  دستور داد که فردا  پسین همه حاضر شوند  و چند دهل دیگر  هم اماده کنند  چون می خواهند مشایخ بنوازند   .          

 بابا سعید تمام شب در خانه بیمار گذرانده بود  و او را برای بازی اماده  کرده بود  امروز بین بیمار و حاضرین  پرده ای کشیده بودند و لی هنوز پرده کاملا  بسته  نبودند  وما به راحتی بابا سعید  را می دیدیم که داشت  بیمار اماده می کرد . بوی کندر  و کرهکو فضای اطاق پرکرده بود  کمک کم کم  دهل ها به صدا در می امدندDUM DAM DOM , DUM DAM DOM , DAM DAM DUM                           

 

 صدای دهل همراه با چاکه و اواز بابا زار که توسط حاضرین  تکرار می گردید چنان فضای ایجاد کرده بود  که  اگر زاری  هم نبودی ولی دلت می خواست ساعتها با این ریتمها  تمامی بدنت به حرکت در اورید  و خود را از  عالم پیرامون رها سازید.  مراسم تا نزدیکی ها  غروب  ادامه داشت   ، مشایخ هم  نتوانست  بیمار را به گپ زدن وادار کند . بابا زار تقاضای ادامه بازی برای دو روز دیگر نمود .

اما این دو روز هم  نتوانست  زار بیمار زیر* بیاورد ، در اخر بابا سعید اعلام نمود که عبدل گندینو زار ندارد و بیماری ایشان چیزی غیر از زار  می باشد  و باید به دکتر  نشان داده شود ،  بابا زار با زبان خودش می خواهد بگوید که مشکل عبدل گندینو زار ( مشکل روانی یا روحی ) نیست بلکه بیماری عبدل گندینو  جسمی است که باید توسط دکتر علاج شود چون اگر زار بود باید به نوای موسیقی پاسخ می داد .عبدل گندینو  روز بعد برای مداوا  با لنج به بندر عباس بردند ودر بیمارستان ثریا بندر که  ان زمان تنها بیمارستان بندر بود بستری نمودند*. برای اطلاعات بیشتر در باره زار و دیدن مراسم  زار در سلخ - جزیره قشم اینجا کلیک کنید

 زار  و نوبان  ریشه در منطقه نوبیان و یا نوبان دارند که  جنوب مصر و شمال سودان در بر می گیرد و تا اتیوپی یا حبشه سابق  ادامه دارد ، منطقه گسترده که در گذشته مهد تمدن بوده و تاثیر زیادی در شکل گیری  تمدن مصر باستان و کشورهای پیرامون داشته است  ،

                                             

    کلمه زار  از اسم یکی از خدایان قدیم بنام  AZUZAR   گرفته شده است      

            AZUZAR  یکی از خدایانی بود که در منطقه  نوبیان می پرستیدند  و هر ساله  برایش قربانی می کردند و به اجرای مراسم می پرداختند . این مراسم که همراه با اجرای موسیقی و رقص بود در اکثر منطقه  رواج داشت ، بعدها با گسترش اسلام   در منطقه و اجبار مردم به  پرستش الله  ، اجرای مراسم  برای ازوزار هم منع گردید ، اما مردم منطقه  با تعغیر شکل مراسم و تعغیر نام ان مراسم به  زار یا نوبان یا نوبیان  و دادن رنگ  وروی اسلامی به ان توانستند  این مراسم زنده نگه دارند  ، موسیقی  نوبان به همراه رقص نوبان  درمصر محبوبیت زیادی دارند و تاثیر زیادی بر موسیقی کلاسیک عربی و منطقه خاورمیانه داشته است.  برای مطالعه بیشتر درباره مراسم زار در مصر وسودان و شکل فعلی اجرای این مراسم      اینجا کلیک کنید     .

اجرای مراسم زار یا نوبان  در شمال افریقا بخصوص در مصر  کماکان بصورت گسترده  رواج دارد وبیشتر به محافل زنانه تبدیل گشته است ، زنان برای خلاصی از فشار ها و تنشهای که از بیرون و پیرامون  بر انان تحمیل شده ، به اینگونه محافل رو می اورند  تا با رقص  ، خستگی  روحی و روانی از جسم رنجور خود دور کنند . برای دیدن یکی از اینگونه مراسم اینجا کلیک کنید  بخش اول این فیلم مربوط به رقص زار می باشد  و بخش دوم رقص محلی جنوب مصر منطقه اسوان می باشد .

اما اجرای مراسم زار در هرمزگان  و بوشهر  وبعضی از کشورهای جنوبی خلیج فارس  هنوز اصالت و فرم قدیمی خود را حفظ نموده است و لی نوبان برای حفظ و بقای خود شکل اسلامی  به خود گرفته و  اشعار مذهبی نیز در مراسم  بگوش می خورند . دولت سودان در سال ۱۹۸۳  طبق قانون شریعه اجرای مراسم زار  و نوبان در این کشور منع  نمود .  زیرا اینگونه مراسم بصورت گسترده ای دراین کشور  دوباره رواج یافته بود .              

  

در تصور بالا سمت راست دونفر از منطقه نوبیان در حال رقص نشان میدهد  و تصویر سمت چپ چند نفر از اهالی جزیره قشم  که در حال اجرای مراسم  نوبان در** شیراز هستند ، نشان میدهد .  هر دو گروه از پوسته خشک شده سم  بز  بجای زنگوله  استفاده نموده اند و به باسن خو بسته اند .

                                                                   

بابا درویش  بابازار قشم در حال نواختن تنبوره  و سمت چب تصویر تنبوره  قدیمی متعلق به منطقه نوبیان سودان می باشد

 

         زار در بلوچستان

اما زار  در ایران منحصر به استان هرمزگان و بوشهر  نمی باشد  زیرا نوعی از اینگونه مراسم  در بلوچستان بخصوص  جنوب بلوجستان ( منطقه مکران ) هم هنوز  اجرا می گردد که در اینجا اشاره کوتاهی به بعضی از این مراسم می کنم .

در بلوچستان به زار   گواتی می گویند که  معادل باد می باشد  گواتی با توجه به شدت و حدت ان به چند دسته تقسم می گردد .

۱- ساز   یا( بازی ساز )  درجه خفیفی از گواتی است که برای درمان بیمار مبتلا به ان از  ساز  سرود که در گویش بندری چنگ و فارسی ان قیچک می باشد  استفاده می کنند . در این مراسم نوازنده قیچک اهنگ مخصوص  گواتی ( زار )  می نوازد و زنان حاضر در مجلس  با خواندن اواز وی را همراهی می کنند ،با تند شدن ریتمها  بیمار به حرکت در می اید و بازی وارد مرحله  اصلی که پائین امدن زار است می گردد.

 ۲- کپار ( بازی کپار )  این نوع مراسم برای کسانی برگزار می گردد که دچار  گواتی ( زار )  شدید شده باشند  ، در این مراسم علاو بر ساز قیچک از دهل هم  استفاده می کنند  ، در اینجا دهل با قیچک همراهی میکند .

۳-  ولاگ ( بازی ولاگ )  این  مراسم برای کسانی برگزار می گردد که دچار گواتی (زار )  خطرنک باشند  زیرا ولاگ مرحله نهایی گواتی می باشد در این مراسم  علاوه برنواختن موسیقی باید حیوانی نیز قربانی گردد.

* زار زیر اوردن ، چون در گذشته اعتقاد داشتند که زار بر بیمار سوار می شود به همین خاطر اجرای مراسم زار یا بازی زار  را  زیر اوردن زار هم می گفتند .زار راکب و بیمار مرکب  می باشد .

**در سال ۱۳۵۲ بابا درویش وماما حنیفه وتنی چند از مردم قشم در سرای مشیر شیراز برای اولین بار مراسم نوبان خارج از هرمزگان  اجرا نمودند  ، تلاش فوزیه مجد در معرفی این گروه و موسیقی  نوبان و ضبط صدا و تصویر این گروه قابل تقدیر می باشد . عکس بالا از سی دی منتشر شده  در همین رابطه می باشد . در پستهای قبلی این سی دی را معرفی نموده بودم. 

 

- پست بعدی بلاگ سورو  معرفی کتاب ؛ بررسی و توصیف زبان شناختی   گویش مینابی ؛ نوشته حسن محبی  بهمنی  ، می باشد

 



طراح:سیاورشن

عناوین آخرین یادداشت ها

هرمزگانیها: